Enternasyonal Komünist Akım

13 Ocak 2012 tarihinde Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin kurucusu Rauf Denktaş öldü. Denktaş, başta, hayatının çok büyük bir bölümü boyunca hizmet ettiği TC emperyalizmine olmak üzere büyüklerine saygılı, fakat elini kana bulamaktan korkmayacak kadar da cürretkar ve hırslı bir politikacıydı. Türk emperyalizminin bir maşası olarak kurulmuş bir çetenin reisliğiyle başlayan siyasi yaşamı, Denktaş'ı cumhurbaşkanlığına, en nihayetinde ise dizi oyunculuğu ve yorumculuğuna kadar götürdü. Ömrü boyunca çıkarlarını savunduğu milliyetçi Kuzey Kıbrıs Türk burjuvazisi ve hizmet ettiği TC devletinin temsilcileri, Denktaş'tan mehtiyelerini eksik etmediler, hizmetle geçen ömründen dolayı minnetlerini ifade ettiler.

Önce internetten, Uludere'de kaçakçılık yapanların bombalanarak öldrüldüğü üzerine haberler yayılmaya başladı. Ortada bir çok rakam dolaşıyordu ve sanki bunlar nefesi kesilen, buz gibi soğukta ılık kanı akan ve ölen insanlar değildi de sadece rakamlardı. Bu insanların hepsi birer hayattı, kimisi dersane parası biriktirmek için gitmişti sınırın öteki tarafına, kimisi savaşta kaybettiği babasının yerini almak zorunda kaldığı için gitmişti. Sadece kazandıkları elli liraydı. Kürdistan'da bu parayı bile kazanmak oldukça zor olsa gerek ki bu yaştaki insanlar yaşamları pahasına katırlar sırtında yük yerine kendi cesetlerinin taşınacağı bu tehlikeli işi yapmaya mecbur kalmışlardı. Belki de bu işi yaptıkları için kendilerini şanslı sayıyorlardı, kimbilir.

Yakın bir sempatizanımızın demokrasi aldatmacısını eleştirmek amacıyla kaleme aldığı bu yazıyı internet sitemizde yayınlıyoruz. Görüşlerimize yakın hisseden okuyucularımızı da bize yazılarla katkı sunmaya davet ediyoruz.

Bilindiği üzere “Sağlık hakkı meclislerini kuruyoruz, 663 sayılı kanun hükmünde kararnameyi oyluyoruz!” adı altında “21 Aralık’ta grevdeyiz!” sloganıyla bugün bir iş bırakma eylemi düzenleniyor. Sağlık sektöründek sendikalar ve meslek birlikleri tarafından alınan bu “grev” kararına daha sonrasında KESK tarafından da destek verildi. Peki bu kararname neyi kapsıyordu? Bu, yeşil kartın iptal edilmesi, işçi sınıfından yeni bir sağlık priminin kesilmesi, hastanelerde ödenen katılım paylarının %300 ile %1500 arasında arttırılması gibi saldırılarla yine işçi sınıfının cebindeki üç beş kuruşa da el konacağı anlamına geliyor.

Bir süredir emek dünyası ile ilgili gündemi takip edenler Sendikal Güç Birlği Platformu (SGBP) adında bir oluşumun varlığından haberdardır. Buna göre Türk-İş sendikalar konfederasyonu bünyesinde bulunan ve kendilerini Türk-İş'e “muhalif” ilan eden 10 sendikanın belli başlı şubeleri bir dizi başlık ile bir toplantı gündemi belirlemişti ve bu toplantılar İstanbul, Bursa, Lüleburgaz, Diyarbakır ve Ordu gibi illerde gerçekleştirilmişti.

Bu seferki kitap tanıtımımız gerçekleştiği zaman dünyada yeni bir devrimler çağını başlatan 1917 Ekim Devrimi'nin ön sürecinde ortaya çıkan ve Çarlık Rusyası'nda devrimin yönelimlerini ve potansiyel olasılıkları üzerinden faal olan bir çok siyasi grup, örgüt ve parti arasından 1901'de çeşitli dağınık grupları biraraya toplayarak kurulan Sosyalist Devrimci Parti (SD) içerisinde yapılanmış ve “çatışma grubu” ya da “savaş örgütü” adı altında silahlı faaliyet yürüten bir terör eylemcisi olarak Boris Savinkov'un “Bir Teröristin Anıları” başlığı altında toplanan anılarınından oluşuyor.

Sitemizi takip eden okuyucular, geçtiğimiz günlerde Yunanistan'da Stalinistlerin devlet güçlerinin öncü kolu rolüne soyunarak Yunan burjuvazisinin meclisini koruma çabalarını dair değerlendirmemizi fark etmişlerdir. Şimdi ise, daha öncesinde de bir yazılarını çevirerek yayınladığımız, Yunanistan'daki Ta Paida Tis Galarias (TPTG - http://www.tapaidiatisgalarias.org/) örgütün açıklamasını yayınlamaktan mutluluk duyuyor, ve TPTG'li yoldaşlarımızın ve bütün militan işçilerin burjuva Yunan devletine ve onun Stalinist karşı-devrimci ajanlarına karşı verdikleriyle mücadaleyle dayanışmamızı ilan ediyoruz. EKA

Van depremi üzerine yazmayı belli açılardan bir sorumluluk olarak görüyoruz. Bunun bir çok sebebi olsa da, en başta depremin kapitalizmin çürümekte oluşunu bir kez daha ortaya koyması ve beraberinde onun nasıl aç gözlü fırsatçı olduğu gerçeğini ortaya çıkarması geliyor. Başka bir olgu ise işçi sınıfı içinde yayılmaya çalışılan milliyetçilik ve bu milliyetçi durumun her iki ulusun işçileri üzerinde yarattığı sınıfsal yabancılaşma. Van depremi üzerinden ise bu yabancılaşma üzerine inşa edilen milliyetçi histeriler.

2 Kasım tarihinde, ABD'nin dört bir yanında patlak vermiş işgal hareketinin Kalifornia eyaletinin Oakland şehrindeki ayağı olan Oakland İşgali Kitle Meclisi'nin çağrısıyla bir genel grev gerçekleşti. Kentin merkezi Oscar Grant meydanını işgal edenlerin oluşturduğu ve herkesin katılımına açık olan kitle meclisinin çağrısını yaptığı 2 Kasım Oakland grevi, kitlesel eylemlere ve akşam başlayıp sabahın erken saatlerine kadar Amerikan devletinin polis güçleriyle çatışmalara sahne oldu. Eylemler sırasında yüzü aşkın gösterici tutuklandı. Polisin eylemcilere karşı bol miktarda biber gazı ve göz yaşartıcı bomba kullandığı eylemde Amerikan çevik kuvvet polisi, polisin göstericilere karşı uyguladığı şiddeti kameraya çeken anarşist bir devrimciyi silahla vurarak ciddi bir biçimde yaraladı.

En büyük başyapıtını bu sözlerle bitiren Émile François Zola 29 Eylül 1902'de hayata gözlerini yumduğunda, cenazesinde toplanan Fransız işçi kitleleri kol kola girerek hep bir ağızdan sadece şu kelimeyi haykırarak inletmişlerdi Paris sokaklarını: “Germinal! Germinal!”